Artykuły

Zawadzki Zygmunt

 

Ur. 12.04.1936 - Lublin.


Pierwszy klub: Sparta Koszalin. Kolejne kluby: Stal Chorzów (do 1953), Zawisza Bydgoszcz. Pięściarz w kategoriach: muszej, koguciej i piórkowej.


Zawód: żołnierz zawodowy. Na emeryturę przeszedł w 1990 roku w stopniu starszego chorążego.


Wyniki na Mistrzostwach Europy:

Brązowy medal - w. kogucia (1959 - Lucerna). Zwyciężył kolejno z: Johnnym Dunne (Anglia), Józsefem Nagym (Węgry), w ćwierćfinale z Robertem Büchnerem (NRD), a w półfinale uległ Horstowi Rascherowi (RFN).  W tej ostatniej walce został skrzywdzony przez sędziów., którzy wypunktowali wygraną rywala 3-2. Zawadzki powiedział dziennikarzowi: Skrzywdzili mnie, ale nie robię tragedii. Żeby Pan wiedział jak mi było trudno boksować z taką poważną kontuzją łuku brwiowego. Każdy cios trafiający na kontuzjowane miejsce, odczuwałem jakby mi ktoś po ciele przejeżdżał rozpalonym żelazkiem".

Wicemistrz Polski z 1960 r. w wadze koguciej i brązowy medalista krajowego czempionatu z 1961 roku (waga piórkowa) Trenował pod okiem szkoleniowca wojskowego klubu - Witolda Kaźmierczaka.  W 1960 r. (Poznań) triumfował w wadze koguciej w Turnieju Przedolimpijskim Polskiego Związku Bokserskiego i ,,Trybuny Ludu".  W bratobójczej walce klubowej pokonał innego reprezentanta Zawiszy - Brunona Bendiga, późniejszego brązowego medalistę IO w Rzymie!  W 1961 r. z drużyną Zawiszy wywalczył awans do bokserskiej ekstraklasy.  Mistrz Pomorza: 1952 - w. musza, 1954 - w. kogucia, 1960 - w. kogucia, 1963 - w. piórkowa. Mistrz Wojska Polskiego - w. kogucia (1962).  Najlepszy na liście pięściarzy w. koguciej w kraju (1957). Według klasyfikacji kapitana związkowego Bydgoskiego OZB - Bochańskiego najlepszy bokser okręgu wagi koguciej (1958). Odznaczony medalem Za Wybitne Osiągnięcia Sportowe". Wyróżniony Złotą Odznaką WKS Zawisza (1959). W grudniu 1973 r. Zarząd WKS Zawisza przyznał mu „za duży wkład pracy szkoleniowo-wychowawczej z młodzieżą" Dyplom Uznania.
.

8 razy walczył w reprezentacji narodowej w meczach międzypaństwowych (w latach 1957-60 odniósł 6 zwycięstw i poniósł 2 porażki).  W listopadzie 1958 r. w meczu z Węgrami we Wrocławiu przekonywująco zwyciężył dobrego Nagy'ego.

Od 1967 roku był trenerem w Zawiszy.



 

Zygmunt Zawadzki (z prawej) podczas walki.

Bendig Brunon Leonard

 

Ur. 06.10.1938 - Chełmno.
Zmarł 15.09.2006 - Gdańsk.


Kluby: LZS Starogard (do 1955), Wisła Tczew (1956-58), Zawisza Bydgoszcz (1959-60), Gedania (1960-63), Polonia Gdańsk (1963-71). Pięściarz w kategoriach od muszej do piórkowej.


Zawód: ślusarz narzędziowy.

Brązowy medalista Igrzysk Olimpijskich w Rzymie (1960) w wadze koguciej jako zawodnik Zawiszy. Po wygraniu trzech walk, w półfinale przegrał 1-4 z Olegiem Grigoriewem (ZSRR). Startował jeszcze na olimpiadzie w Tokio (1964), gdzie zwyciężył w jednym pojedynku, a w drugim przegrał i odpadł z turnieju .

Wyniki na Mistrzostwach Europy:

Przegrał pojedynek już w I rundzie - w. kogucia (1963 - Moskwa).

Srebrny medal w wadze piórkowej (1965 - Berlin). Wygrał kolejno z: Kennethem Israelssonem (Szwecja), Constantinem Stanevem (Rumunia), w 1/2 finału z Wolfgangiem Hübnerem (NRD), a w finale poległ ze Stanisławem Stiepaszkinem (ZSRR).

W latach 1962-65 cztery razy zdobył mistrzostwo Polski. Był raz srebrnym medalistą (1959) i dwukrotnie brązowym medalistą (1958, 1961) krajowego czempionatu. Wicemistrzostwo Polski w 1959 r. zdobył jw kategorii muszej jako zawodnik Zawiszy, trenując pod okiem szkoleniowca wojskowego klubu - Witolda Kaźmierczaka. Bendig nie mógł stanąć do finałowej walki jubileuszowego czempionatu ze Zbigniewem Olechem ze względu na kontuzję wargi (do pojedynku nie dopuścił lekarz). W półfinałowej walce na ringu w Poznaniu wyeliminował obrońcę mistrzowskiego tytułu - Romaniszyna z Rzeszowa. W 1959 r. zdobył też mistrzostwo Pomorza. Czterokrotnie triumfował w Turnieju Przedolimpijskim Polskiego Związku Bokserskiego i ,,Trybuny Ludu" (1961-63 i 1965), natomiast w 1960 r. przegrał w finale tej imprezy z klubowym kolegą z Zawiszy - Zygmuntem Zawadzkim. Ponadto 21 razy walczył w reprezentacji narodowej w meczach międzypaństwowych (w latach 1960-66 odniósł 16 zwycięstw i poniósł 5 porażek).