1970/1971: Zawisza - ŁKS Łódź

Reporter „Gazety Pomorskiej” dokładnie przedstawił atmosferę spotkania, więc warto go zacytować: „Obaj rywale, mając stare ligowe porachunki, znaleźli się w dość nieprzyjemnej sytuacji w tabeli i obu zależało na zdobyciu kompletu punktów. Toteż mecz od pierwszych minut był zacięty, a chwilami wręcz... brutalny. Brylowali w tym zwłaszcza obrońcy, którzy nie przebierali w środkach, aby rozbijać ataki tak jednej jak i drugiej drużyny. Zadanie piłkarzy ofensywnych było zatem niezwykle trudne, a że grali w dodatku nerwowo, wiele ich akcji cechował przypadek, chaotyczność, toteż mecz nie stał na wysokim poziomie i przypominał typową walkę o ligowe punkty”. Z udanych akcji bydgoszczan warto wymienić kilka. Pierwszą okazję miał Polakow, gdy po podaniu Harmaty strzelił niecelnie. W 51 minucie zawiszanie nie zdążyli do piłki zagranej przez Mikołajewskiego i futbolówka przeszła... wzdłuż linii bramkowej. Potem uderzenie Stefaniaka minęło cel. W 61 minucie w pole karne dośrodkował Polakow, lecz Mikołajewski po uderzeniu piłki głową nie był w stanie zaskoczyć Surlita. Łódzianie też mieli swoją szansę. W pierwszej połowie Zembrzuski dobrze interweniował po strzale Mszycy, jednak wypuścił piłkę z rąk. Białek i Polak przeszkadzając sobie nawzajem nie skierowali futbolówki do siatki. W 86 minucie Mszyca upadł w polu karnym, niczym aktor dobrze grający rolę, a arbiter zaliczył to jako faul na nim dokonany przez Zgodę. Najlepszy zawodnik gości - Sadek, z jedenastu metrów zdobył zwycięską bramkę.